Nullum crimen sine periculo sociali

Co się stało z tzw. materialną treścią przestępstwa?

Rok pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem na okres 2 lat próby oraz grzywna 5.000 zł, tak brzmi prawomocny wyrok SA w Lublinie w sprawie pana Andrzeja.

Drobna satysfakcja, że udało się przekonać sąd do zmiany orzeczenia w zakresie nawiązki na rzecz zapobiegania i zwalczania narkomanii – sąd przychylił się do argumentacji obrony, sprowadzającej się do wykładni celowościowej art. 70 ust. 4 u.p.n., zgodnie z którą nawiązka ma służyć zadośćuczynieniu dobru chronionemu prawem jakim jest zdrowie publiczne, zdrowie indywidualne oraz monopol państwa na substancje psychoaktywne (lub lekarstwa, jak kto woli). Skoro preparaty z konopi były wykorzystywane wyłącznie w celu leczniczym i nie były dostępne w inny legalny sposób, to nie doszło do naruszenia żadnego z tych dóbr, a w konsekwencji brak jest podstaw do orzeczenia nawiązki. SA skrócił także okres próby z 4 lat do 2, co było (częściowo) do przewidzenia, albowiem orzeczenie SO zostało wydane z oczywistą obrazą art. 70 § 1 k.k., który przewiduje maksymalnie trzyletni okres próby.

Read More »

Dlaczego prokurator nie umorzył? (ilość nieznaczna)

Zgodnie z art. 62a ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii (dalej: „u.p.n.”):

Jeżeli przedmiotem czynu, o którym mowa w art. 62 ust. 1 lub 3, są środki odurzające lub substancje psychotropowe w ilości nieznacznej, przeznaczone na własny użytek sprawcy, postępowanie można umorzyć również przed wydaniem postanowienia o wszczęciu śledztwa lub dochodzenia, jeżeli orzeczenie wobec sprawcy kary byłoby niecelowe ze względu na okoliczności popełnienia czynu, a także stopień jego społecznej szkodliwości”.

Przesłankami umorzenia postępowania na podstawie art. 62a u.p.n. są więc:

  1. posiadanie środków odurzających lub substancji psychotropowych w ilości nieznacznej,
  2. przeznaczenie posiadanych środków na własny użytek,
  3. niecelowość orzeczenia kary wobec sprawcy ze względu na:
    1. okoliczności popełnienia czynu,
    2. stopień społecznej szkodliwości czynu

Read More »

Zmarł prof. Stanisław Czepita

Profesor Stanisław Czepita był promotorem mojej pracy magisterskiej pt. “Problematyka kryminalizacji substancji psychoaktywnych – podejście wielopłaszczyznowe”. W dużej mierze to właśnie Profesorowi zawdzięczam ukierunkowanie mojego zainteresowania na prawo narkotykowe – gdy miałem wątpliwości co do tematu pracy i zacząłem opowiadać o moich rozważaniach co do sensu i bezsensu prohibicji, wysłuchawszy mnie podjął szybką decyzję: “dobrze, będzie Pan pisał o narkotykach”, i tak się stało. Profesor Czepita był nie tylko wspaniałym naukowcem, potrafiącym w prosty sposób tłumaczyć złożone zagadnienia (m.in. z logiki), ale dobrym człowiekiem, umiejącym wyczuć właściwy kierunek i służyć mądrą radą. Najszczersze kondolencje dla rodziny i najbliższych.

 

Wspomnienie Profesora na stronie WPiA US

Dozór i plany wakacyjne

W przypadku zatrzymania w związku z posiadaniem większej ilości zakazanych substancji psychoaktywnych częstą praktyką organów ścigania jest oddanie pod dozór Policji (dalej także: OpDP). W praktyce polega to na tym, że prokurator nadzorujący postępowanie wydaje postanowienie o oddaniu pod dozór Policji poprzez zobowiązanie do stawiennictwa w określonej jednostce od jednego do kilku razy w tygodniu. Czasami w ramach OpDP prokurator nakłada dodatkowe obowiązki na podejrzanego, jak np. zakaz opuszczania określonego miejsca pobytu, zawiadamiania go o zamierzonym wyjeździe oraz terminie powrotu, zakazie przebywania w określonych miejscach i inne.

Read More »