Wyrokiem z 9 maja 2024 roku Sąd Rejonowy w Opolu, w II Wydziale Karnym (w składzie orzekającym Sędzia Marzena Drozdowska), na podstawie art. 17 § 1 pkt 3 k.p.k. i art. 1 § 2 k.k. umorzył postępowanie wobec oskarżonego o (i) udzielenie 889 gramów ziela konopi innych niż włókniste (ii) posiadanie 2.613 gramów ziela konopi innych niż włókniste, w których ujawniono przekroczenia progu THC w przedziale 0,39 – 0,51 %. Kosztami procesu Sąd obciążył Skarb Państwa.

Sprawa została wszczęta 19 października 2022 roku w wyniku ujawnienia (w sortowni DPD) paczki kurierskiej, zawierającej 889 gramów ziela konopi. Paczka została nadana w ramach działalności gospodarczej oskarżonego, znajdowało się w niej potwierdzenie zakupu oraz informacje o produkcie. Z przeprowadzonych przez organy badań chemicznych zabezpieczonego ziela wynikało, że konopie zawierają 0,5% THC. Biegła we wnioskach opinii stwierdziła:

“Zabezpieczony materiał dowodowy, w postaci ziela konopi innych niż włókniste, sumarycznie może stanowić około 889 porcji handlowych “marihuany””.

W konsekwencji, 9 listopada przeprowadzono przeszukanie i zatrzymanie rzeczy w sklepie z produktami z konopi prowadzonym przez oskarżonego. Zatrzymano około 10 kilogramów ziela konopi, z czego w 2.613 gramach badanie chemiczne wykazało przekroczenia THC w przedziale 0,4-0,6%. We wnioskach opinii biegła wyliczyła 2.613 “porcji handlowych”.

W ramach postępowania dowodowego Sąd Rejonowy w Opolu zdecydował się zasięgnąć opinii innego biegłego, któremu zlecił ponowne zbadanie ziela celem ustalenia stężenia THC i CBD, poprzez pobranie co najmniej kilku próbek z każdej partii oraz wypowiedzenie się, czy ziele o takich parametrach ma właściwości odurzające/psychoaktywne dla człowieka, tj. czy jest zdolny wywołać taki efekt przynajmniej u jednej osoby.

Zgodnie z ponownym badaniem, przekroczenie stężenia THC miało się zawierać w przedziale 0,39 – 0,51%, zaś w jednej z partii (o wadze 489 gramów), miało wynosić 0,34% (zgodnie z zasadami zaokrąglania, ta partia okazała się być legalną w drugim badaniu). Badanie stężenia CBD dało wyniki w przedziale 4,71 – 8,19 %. We wnioskach opinii dr Marcin Rojkiewicz zauważył, że:

1. biorąc pod uwagę sumaryczyną zawartość THC w analizowanym materiale można teoretycznie stwierdzić, że średnio 1,5 grama suszu jest zdolna do wytworzenia 1 dawki efektywnej (5-10 mg THC),
2. są to teoretyczne obliczenia opierające się na efektywnej dawce odurzeniowej wywołanej przez THC;
3. podobne obliczenia mogłyby zostać teoretycznie zastosowane do suszu zawierającego THC w stężeniu poniżej 0,35% THC;
4. te obliczenia nie uwzględniają stosunku THC/CBD, gdyż z literatury wynika, że wysoka zawartość kannabidiolu może niwelować efekty psychoaktywne THC;
5. przyjmowanie w dawce jednorazowej 1,5 grama suszu, zdaniem biegłego, jest mało prawdopodobne;
6. ponieważ w badanym suszu głównym składnikiem jest CBD, zaś THC występuje na niskich poziomach (chociaż przekraczających ustawowe normy), zdaniem biegłego trudno go uznać za tzw. “klasyczną marihuanę”.

Powziąwszy dalsze wątpliwości, Sąd meriti zdecydował o skonfrontowaniu obu biegłych na rozprawie. Biegła LK KWP wskazała, że wypowiada się tylko co do zawartości THC, zaś kwestia zdolności odurzenia człowieka tego rodzaju zielem wymaga wypowiedzenia się przez biegłego z zakresu toksykologii. Biegły Marcin Rojkiewicz podtrzymał wnioski zawarte w opinii pisemnej.

W uzasadnieniu wyroku Sąd w następujący sposób wyjaśnił motywy rozstrzygnięcia:

“w ocenie Sądu społeczna szkodliwość tego czynu jest znikoma, stąd Sąd nie przypisał oskarżonemu popełnienia przestępstw z art. 59 ust. 1 oraz art. 62 ust. 1 u.p.n. i umorzył wobec niego postępowanie na podstawie art. 17 § 1 pkt 3 k.p.k. Czyn popełniony przez ww. nie może zostać uznany za przestępstwo ponieważ jego ujemna zawartość jest atypowo niska i osiąga poziom znikomej społecznej szkodliwości. (…)

Zarówno z jego twierdzeń, jak i z uzyskanej w toku postępowania sądowego opinii biegłego z zakresu fizykochemii i toksykologii, wynika, że przekroczenia dopuszczonego progu zawartości THC w środkach, których dotyczy sprawa, były niewielkie oraz że ze względu na bardzo wysoką zawartość w nich CBD nie mogły one wywołać skutków w postaci odurzenia. Mimo że w świetle obowiązujących przepisów stanowią one środki odurzające, to w praktyce, ze względu na ich skład chemiczny, nie można im przypisać takiego charakteru. (…)

W tym miejscu należy podkreślić, że Sąd nie przyzwala tym samym na tego typu zachowania, niemniej jednak nie można nie zauważyć, że w tej sprawie pojawiają się elementy pozwalające sądzić, że sprawa nie jest szkodliwa społecznie (…)

Z kolei zasady doświadczenia życiowego nie pozwalają przyjąć, aby społeczeństwo co do zasady było zainteresowane tym, by każdy taki czyn – jak aktualnie rozpatrywany, był napiętnowany karą wymierzoną przed Sądem.”

Wyrok jest prawomocny.