Adrian Nowak został oskarżony o to, że 1 stycznia 2022 roku, w Warszawie przy ul. Nowy Świat, posiadał 1,36 grama MDMA.

Postanowieniem z 18 sierpnia 2022 roku Sąd Rejonowy dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie, w V Wydziale Karnym (w składzie orzekającym Sędzia Aleksandra Smyk), umorzył postępowanie na podstawie art. 62a u.p.n., orzekł przepadek dowodu rzeczowego i obciążył kosztami postępowania Skarb Państwa.

Sąd I instancji dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonego, że zatrzymana substancja służyła mu do uzyskania celu terapeutycznego w postaci leczenia stresu pourazowego, co znajdowało potwierdzenie w złożonej do akt literaturze naukowej. Sąd przyjął, że substancja była przeznaczona na własny użytek oskarżonego i była w ilości nieznacznej, odpowiadała 5 porcjom terapeutycznym. Te okoliczności doprowadziły Sąd Rejonowy do wniosku, że szkodliwość społeczna czynu nie przekraczała progu znikomości, co skutkowało umorzeniem postępowania. 

Postanowieniem z 23 listopada 2022 roku, Sąd Okręgowy w Warszawie, w X Wydziale Karnym Odwoławczym (w składzie orzekającym Sędzia Monika Jankowska), w wyniku rozpoznania zażalenia Prokuratury, uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Sąd II instancji przyjął, że zatrzymana ilość substancji nie była nieznaczna, gdyż w świetle opinii biegłego miałaby odpowiadać 14 jednorazowym porcjom. Sąd Odwoławczy uznał ponadto, że twierdzenie o celu terapeutycznym oskarżonego Adriana Nowaka stoi w sprzeczności z okolicznościami zatrzymania, tj. dzień po imprezie noworocznej, gdzie miało dojść do użycia MDMA “ukierunkowanego na zabawę i dobre samopoczucie”.

Wyrokiem z 14 lutego 2023 roku, Sąd Rejonowy dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie, w II Wydziale Karnym (w składzie orzekającym Sędzia Małgorzata Drewin), w wyniku ponownego rozpoznania sprawy uznał Adriana Nowaka za winnego i wymierzył karę grzywny. Sąd uznał, że Adrian Nowak nie spełniał warunków dopuszczalności posiadania substancji psychotropowych wskazanych w art. 33, art. 34 i art. 42 u.p.n. (co nie jest w Polsce możliwe w przypadku MDMA). Sąd Rejonowy rozpoznając ponownie sprawę, opierając się na “doświadczeniu życiowym” doszedł do przekonania, że zatrzymane 1,36 grama MDMA nie było na własny użytek oskarżonego, co uniemożliwia umorzenie postępowania na podstawie art. 62a u.p.n. Wniosek ten Sąd wywiódł z wyliczenia, że skoro taka ilość wystarczała na 5 sesji terapeutycznych, odbywających się średnio co 2 miesiące, to budzi wątpliwości Sądu posiadanie przy sobie substancji na okres 10 miesięcy terapii. Wątpliwości Sądu budziło także źródło pochodzenia MDMA – wg wersji policjantki, Adrian Nowak miał znaleźć MDMA w lokalu, zaś sam oskarżony wyjaśnił, że otrzymał ją od osoby, której danych nie zna. Te okoliczności doprowadziły Sąd do wniosku, że oskarżony nie mógł mieć wiedzy, jakiego rodzaju substancję posiada.

W dalszej części uzasadnienia Sąd Rejonowy wyraził aprobatę dla stanowiska, zgodnie z którym: “nieznaczną ilością środka odurzającego lub substancji psychotropowej jest tylko taka ilość, która odpowiada doraźne potrzebom uzależnionego, to jest odczuwanemu przezeń głodowi narkotycznemu. Jest to więc jedna lub dwie porcje, lecz nie ilość od tego większa.” (SA w Krakowie, II AKa 58/18) oraz, że “chodzi o takie ilości, które pozwalają jednej osobie na uzyskanie pozamedycznego efektu odurzenia jednostce czasu 1-2 dni, w okolicznościach, w których nie można domniemywać, że środki te są gromadzone na przyszłość, w celu dystrybucji osobom trzecim” (SO w Warszawie, X Kz 864/20).

Potrzeba lecznicza oskarżonego została więc porównana do “głodu narkotycznego” osoby “uzależnionej”, zamiast kategorii korzystnej dla zdrowia Adriana Nowaka, Sąd przyjął kategorię skrajnie szkodliwą dla zdrowia oskarżonego. 

Wyrokiem z 11 lipca 2023 roku Sąd Okręgowy w Warszawie, w IX Wydziale Karnym Odwoławczym (w składzie orzekającym Sędzia Danuta Grunwald), utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego wskazując w uzasadnieniu, że “w pełni uzasadnione jest twierdzenie, że zabrał MDMA z pokoju hotelowego w celu jego wykorzystania podczas dalszego świętowania Nowego Roku”, co wykluczać miałoby cel terapeutyczny. Wyrok jest prawomocny.

Przygotowując się do składania wyjaśnień, Adrian stworzył utwór będący ich rapowaną wersją, co można uznać za artystyczne podsumowanie jego konfrontacji z wymiarem sprawiedliwości.